Komórki enterochromafinowe (komórki neuroendokrynne, które znajdują się w tkance nabłonkowej przewodu pokarmowego) układu pokarmowego wytwarzają 400 razy więcej melatoniny niż szyszynka. Jednak większość produkowanej tu melatoniny nie jest uwalniana do krwi, ale raczej wykorzystywana bezpośrednio na miejscu.

Chociaż dokładna funkcja melatoniny w układzie pokarmowym nie jest jeszcze znana, hormon ten pełni funkcję ochronną przed rozwojem wrzodów w wyściółce żołądka ze względu na swoje właściwości przeciwutleniające. To, czy mechanizmy działania przenoszone przez receptory odgrywają rolę, jest obecnie nadal dokładnie badane.

Choroba refluksowa przełyku

Wiele hormonów związanych z zachowaniami żywieniowymi i trawieniem, takich jak grelina, insulina i leptyna, jest regularnie uwalnianych w ściśle określonych momentach w sposób cykliczny w ciągu 24 godzin. Jeśli światło nie jest dostępne przez dłuższy czas, cykle hormonalne zostają przerwane. Zamiast uwalniać hormony w sposób cykliczny, na przykład gdy osoba nie śpi i musi jeść, hormony są teraz uwalniane losowo. Ponieważ hormony te mogą być szkodliwe bez jedzenia obecnego w przewodzie pokarmowym, ponieważ powodują dodatkową produkcję kwasu żołądkowego. Można wywnioskować, że może to być przyczyną wielu chorób układu trawiennego i zaburzeń odżywiania.

Brak regulacji hormonalnej wraz ze zmieniającymi się cyklami aktywności autonomicznej może prowadzić do zaburzeń trawienia. W przypadku choroby refluksowej przełyku, w której nieprawidłowo zwiększona ilość kwasu żołądkowego jest wpychana do przełyku, melatonina może faktycznie zmniejszyć utlenione uszkodzenia DNA błony śluzowej. Dodatkowo hormon ten może służyć jako ochrona wyściółki żołądka przed czynnikami zagrażającymi zdrowiu, takimi jak salicylany (występujące w żywności i lekach przeciwbólowych) i/lub bakterie helikopterowe.

Zespół jelita drażliwego

Zespół jelita drażliwego (IBS) charakteryzuje się niewyjaśnionym bólem brzucha, gazami związanymi ze zmianami w wypróżnianiu, takimi jak zaparcia lub biegunka, a także ogólnym dyskomfortem. W tym przypadku melatonina może pomóc poprzez regulację ruchliwości i wrażliwości przewodu pokarmowego. Różne badania wykazały, że melatonina ma pozytywny wpływ na leczenie zespołu jelita drażliwego, między innymi poprzez zmniejszenie bólu żołądka i odbytu oraz zmniejszenie związanych z tym zaburzeń snu. Ponadto nowe badania wykazały, że hormon ten może również odgrywać ważną rolę w zdrowiu flory jelitowej i jej rytmie dobowym. Bakterie trawienne posiadają swój własny rytm dobowy, który również wpływa na nasze funkcjonowanie. Coraz więcej badań wskazuje, że mikroby te są niezwykle ważne dla ludzkiego zdrowia i że nawet niewielka nierównowaga może powodować zaburzenia. To właśnie ten rytm bakterii trawiennych jest zsynchronizowany z procesami dobowymi naszego organizmu za pomocą melatoniny.

Choroby zapalne jelit

Obejmuje to szereg przewlekłych chorób zapalnych, takich jak wrzodziejące zapalenie jelita grubego (przewlekłe zapalenie okrężnicy) i choroba Leśniowskiego-Crohna. Różne badania wykazały, że melatonina jest ważnym regulatorem stanu zapalnego, a także mobilności przewodu pokarmowego, co wskazuje na fakt, że suplementacja melatoniny może mieć pozytywny wpływ na zapalenie jelita grubego.

Ze względu na swoje działanie przeciwutleniające przeciwko szkodliwym złogom cholesterolu, melatonina może chronić zarówno serce, jak i naczynia krwionośne. Hormon ten redukuje inne hormony stresu, obniża ciśnienie krwi i ma pozytywny wpływ na układ sercowo-naczyniowy. Melatonina może być przydatna w zmniejszaniu przerostu serca i obniżaniu częstotliwości zawałów serca. Hormon ten działa również jako przeciwnik wolnych rodników, które atakują mięsień sercowy. Ponieważ melatonina ma właściwości przeciwzapalne, może być również skutecznie stosowana w leczeniu miażdżycy. Kilka badań in vitro wykazało, że melatonina skutecznie hamuje utlenianie LDL, które jest jedną z głównych przyczyn rozwoju miażdżycy.

Wysokie ciśnienie krwi

Wysokie ciśnienie krwi należy do chorób rozpowszechnionych w zachodnich krajach uprzemysłowionych. W nadciśnieniu tętniczym ciśnienie w naczyniach krwionośnych wzrasta, aby upewnić się, że wystarczająca ilość krwi może nadal przepływać przez ograniczone naczynia krwionośne. Jednak to wysokie ciśnienie sprzyja większemu ograniczeniu naczyń krwionośnych i / lub zerwaniu istniejących zakrzepów krwi, co może prowadzić do udaru mózgu, zawału serca i innych chorób naczyń krwionośnych. Melatonina okazała się pomocna w regulacji ciśnienia krwi. Badania wykazały, że przyjmowanie melatoniny doustnie może obniżyć wysokie ciśnienie krwi, a także reaktywność naczyń krwionośnych. Wynika to z faktu, że melatonina ma relaksujący wpływ na naczynia krwionośne i działa jako silny wyłapywacz rodników, ponieważ wolne rodniki mają negatywny wpływ na ciśnienie krwi. Niemniej jednak, dokładne mechanizmy działania melatoniny w odniesieniu do ciśnienia krwi nadal nie są znane.

Zawał serca i udar mózgu

Zarówno zawał serca, jak i udar mózgu mają do czynienia z ostrym zamknięciem naczynia krwionośnego, przez co tkanki zaopatrywane przez to naczynie są pozbawione tlenu i uszkodzone. Głównym celem terapii jest jak najszybsze przywrócenie dopływu krwi i tlenu. Gdy tylko życiodajny dopływ tlenu zostanie przywrócony, już uszkodzona tkanka jest podatna na dalsze uszkodzenia oksydacyjne z powodu napływu tlenu. Mówiąc dokładniej, te wtórne uszkodzenia można zmniejszyć lub nawet całkowicie im zapobiec poprzez jednoczesne podawanie większej dawki melatoniny. Wstępne badania pokazują, że melatonina może znacznie zmniejszyć zakres uszkodzeń komórek w takich sytuacjach.

Cukrzyca jest powszechną chorobą, która szczególnie dotyka osoby starsze. Naukowcy podejrzewają, że mutacja w genie receptora melatoniny MT2 zaburza połączenie między zegarem wewnętrznym a uwalnianiem insuliny. Może to prowadzić do nieprawidłowych wartości cukru we krwi, a ostatecznie do cukrzycy. Około jedna trzecia ludzi posiada nieco zmienioną wersję tego receptora melatoniny, który można znaleźć na błonach komórkowych komórek beta trzustki. Komórki beta trzustki są odpowiedzialne za uwalnianie insuliny. Jeśli melatonina wiąże się z receptorami tych komórek, uwalnianie insuliny jest spowolnione. Jednak lekko zmutowana wersja komórek beta reaguje na melatoninę poprzez zwiększenie liczby receptorów. Zwiększa to wpływ melatoniny na komórki, co powoduje hipoglikemię i inne stany przedcukrzycowe. Kiedy ludzie z tą odmianą genu pracują i jedzą w nocy, podczas gdy ich poziom melatoniny jest wysoki, mają wyższy poziom cukru we krwi, co zwiększa ryzyko rozwoju cukrzycy i innych chorób endokrynologicznych.

Różne badania wykazały, że melatonina może wpływać na wydzielanie insuliny i homeostazę glukozy. Eksperymenty komórkowe doprowadziły do odkrycia, że hormon ten hamuje uwalnianie insuliny w komórkach beta trzustki. Szczury z tendencją do cukrzycy typu 2 były chronione przed hiperlipidemią i hiperglikemią poprzez stosowanie melatoniny. U myszy zaobserwowano poprawę insulinooporności, a także metabolizmu glukozy. W losowym badaniu z podwójnie ślepą próbą z udziałem 22 kobiet po menopauzie odkryto, że melatonina poprawia tolerancję glukozy i wrażliwość na insulinę u starszych kobiet. Inne badanie wykazało, że melatonina jest skutecznym przeciwutleniaczem poprawiającym skuteczność doustnych leków przeciwcukrzycowych. Biorąc pod uwagę, że poziom melatoniny w nocy jest szczególnie niski u osób starszych, jasne jest, dlaczego właśnie ta grupa osób ma zwiększone ryzyko cukrzycy, ponieważ melatonina nie jest już w stanie prawidłowo sterować nocnym uwalnianiem insuliny.

Fibromialgia jest przewlekłą, bolesną chorobą i dotyka około czterech procent populacji. Nowe badanie wykazało, że niski poziom melatoniny może przyczyniać się do tej choroby.

Słowo „fibromialgia” pochodzi od trzech różnych słów: łacińskiego słowa „fibra”, które oznacza tkankę włóknistą, greckiego słowa „myos”, które oznacza mięsień i „algos”, które oznacza ból. W rzeczywistości ból mięśni, ścięgien i więzadeł to główne objawy tej choroby. Jednak ból mięśni nie jest jedynym objawem. Osoby dotknięte tą chorobą często doświadczają również zmian, które powodują, że układ nerwowy nadal przekazuje i przetwarza ból, nawet jeśli bodźce nie są obecne. Inne objawy obejmują zmęczenie, depresję i bezsenność.

Istnieje wiele badań dotyczących melatoniny i bólu. Melatonina jest nie tylko hormonem, który pomaga kierować naszym wrodzonym rytmem dobowym lub biologicznym zegarem 24-godzinnym, ale służy również jako regulator bólu. Hormon ten działa pośrednio na receptory opioidowe, które są tymi samymi receptorami, na które działają leki przeciwbólowe. Chociaż przez długi czas zakładano, że bezsenność i zmęczenie związane z chorobą można przypisać ciągłemu doświadczaniu bólu, obecnie podejrzewa się, że brak melatoniny przyczynia się również na dwa następujące sposoby: Jej wpływ na rytm okołodobowy, taki jak zachowanie podczas snu oraz jej wpływ na ból poprzez receptory opioidowe. W rzeczywistości niedawno przeprowadzona grupa eksperymentów odkryła, że przyjmowanie suplementów melatoniny może znacznie poprawić szereg objawów FMS.

Choroba Alzheimera

Choroba Alzheimera jest postępującą chorobą neurodegeneracyjną, która powoduje utratę pamięci oraz zmiany w myśleniu i zachowaniu, które pogarszają się wraz z upływem czasu. Pacjenci z chorobą Alzheimera mają znacznie niższy poziom melatoniny w porównaniu z grupami kontrolnymi, co pozwala przypuszczać, że hormon ten może odgrywać pozytywną rolę w leczeniu tej choroby.

Kilka badań klinicznych koncentrowało się na stosowaniu melatoniny i na tym, w jaki sposób można złagodzić kilka objawów choroby Alzheimera, w tym zaburzenia snu i upośledzenie funkcji poznawczych. SCN (jądro nadskrzyżowaniowe), główny obszar w podwzgórzu, określa rytm okołodobowy głównie poprzez stymulację produkcji melatoniny, a także jest kontrregulowany przez melatoninę. Jeśli SCN tylko niechętnie reaguje na światło u pacjentów z chorobą Alzheimera, pomocne może być bezpośrednie podawanie suplementów melatoniny. W badaniu przeprowadzonym w 2012 roku melatonina była stosowana w połączeniu z ruchem fizycznym. Leczenie to zmniejszyło uszkodzenia poznawcze i stres oksydacyjny w mózgu, które są czynnikami przyczyniającymi się do choroby Alzheimera.

Inna terapia, która łączy jasne światło rano z doustnym podawaniem melatoniny wieczorem, okazuje się korzystna dla poprawy czasu czuwania i aktywności pacjentów z chorobą Alzheimera przebywających w placówkach medycznych. Kilku badaczy zgłosiło również, że muzykoterapia zwiększa wydzielanie melatoniny, co jest również terapią stosowaną u pacjentów z chorobą Alzheimera.

Choroba Parkinsona

Choroba Parkinsona jest szeroko rozpowszechnioną chorobą neurodegeneracyjną, na którą nie ma lekarstwa. Choroba Parkinsona jest spowodowana degeneracją niektórych neuronów w mózgu, które tracą zdolność do produkcji dopaminy, neuroprzekaźnika, który wspiera funkcje poznawcze, kontrolę emocjonalną, koordynację ruchową i wiele innych ważnych funkcji. Objawy zaczynają się powoli, na wiele lat przed pojawieniem się objawów ruchowych, które prowadzą do diagnozy i zwykle obejmują problemy ze snem i utratę węchu (anosmia). Chociaż choroba Parkinsona jest głównie związana z blokadą dopaminy w mózgu, melatonina również wydaje się odgrywać pewną rolę. Może to wyjaśniać, dlaczego zaburzenia snu idą w parze z tą chorobą. Wraz z postępem choroby Parkinsona zmniejsza się ilość receptorów melatoniny w mózgu. Terminowe podawanie melatoniny może pomóc osobom cierpiącym na chorobę Parkinsona dobrze spać, a także chronić ich mózgi przed dalszymi zmianami zwyrodnieniowymi. Liczne badania wskazują, że stabilizacja cykli snu poprzez przyjmowanie melatoniny powinna być standardowym elementem leczenia tej choroby.

Osoby z chorobą Parkinsona, które przyjmują melatoninę, wykazują mniej i słabsze objawy niż te, które tego nie robią. Przez długi czas przypisywano to uzdrawiającej naturze wystarczającej ilości snu, ale teraz wiemy, że melatonina jest nie tylko hormonem indukującym sen, ale także substancją chroniącą układ nerwowy, która może zatrzymać lub zmniejszyć uszkodzenia, a także zachęcić do regeneracji komórek nerwowych w mózgu i szpiku kostnym. Chociaż nie jest to intensywnie badane, uważa się, że neuroochronne właściwości melatoniny mogą spowolnić postęp choroby Parkinsona, zwłaszcza poprzez spowolnienie uszkodzeń neurologicznych, które powodują postępującą utratę funkcji nerwowo-mięśniowych.

Padaczka

Epilepsja to zaburzenie przewodzenia elektrycznego komórek nerwowych w mózgu, które powoduje, że osoby dotknięte chorobą cierpią na drgawki i/lub tymczasową utratę przytomności. Inne formy padaczki i drgawek są spowodowane stresem oksydacyjnym i wolnymi rodnikami. Nowe badanie odkryło, że istnieje związek między zaburzeniami snu a padaczką, co po raz kolejny wskazuje na fakt, że rytm dobowy ma wpływ na występowanie ataków. Już wiele lat temu naukowcy odkryli, że ataki te często występują w rytmie 24-godzinnym. Oznacza to, że występują one codziennie mniej więcej o tej samej porze. Naukowcy uważają, że można to częściowo przypisać rytmowi dobowemu naszych mózgów.

Różne badania wśród dzieci wykazały, że podawanie melatoniny było w stanie zmniejszyć nasilenie napadów padaczkowych. Ze względu na swoje właściwości przeciwutleniające w ośrodkowym układzie nerwowym, hormon ten może działać jako neuroprotektor przed stresem oksydacyjnym, który jest widoczny u pacjentów z padaczką. Co więcej, udało się udokumentować istnienie specyficznych receptorów melatoniny w korze mózgowej, a stymulowanie tych receptorów melatoniną hamowało początek napadów. W ten sposób melatonina wydaje się mieć pozytywny wpływ poprzez różne mechanizmy działania na wiele różnych rodzajów padaczki

Deficyt uwagi / zespół nadpobudliwości psychoruchowej

Zaburzenia snu są bardzo powszechne wśród dzieci cierpiących na zespół nadpobudliwości psychoruchowej z deficytem uwagi (ADHD). Obecne badanie bada długoterminowe spożycie melatoniny i jej skuteczność w pomaganiu dzieciom z ADHD. Zgodnie z oświadczeniami rodziców, 88 procent leczonych dzieci wykazało poprawę w zakresie zaburzeń snu. Dodatkowo, 71 procent wskazało na poprawę zachowania, a 61 procent zgłosiło poprawę nastroju.

Schizofrenia

Schizofrenia to kolejne zaburzenie neuropsychiatryczne, któremu towarzyszą zaburzenia rytmu dobowego i obniżenie poziomu melatoniny. Ze względu na te anomalie zakłada się, że melatonina może pomóc w leczeniu tej choroby. Odkryto również, że hormon ten zwiększa skuteczność leków przeciwpsychotycznych i może zmniejszać ich skutki uboczne. W badaniu z udziałem pacjentów ze schizofrenią stosowano melatoninę w połączeniu z popularnym lekiem przeciwpsychotycznym. Inna grupa pacjentów, która uczestniczyła w tym samym badaniu, również otrzymywała ten lek przeciwpsychotyczny, ale zamiast melatoniny podawano jej placebo. Uczestnicy, którzy otrzymywali melatoninę, wykazywali mniej skutków ubocznych, takich jak przyrost masy ciała, a także niższą wartość PANSS, która mierzy nasilenie objawów schizofrenii.

Depresja

Depresja jest chorobą, którą należy traktować poważnie i której towarzyszą takie objawy jak brak energii, poczucie beznadziei, negatywne myśli, zaburzenia snu, a w najgorszych przypadkach myśli samobójcze. Objawy fizyczne obejmują senność w ciągu dnia, bezsenność, bóle mięśni, dolegliwości żołądkowo-jelitowe, bóle głowy i inne niespecyficzne zaburzenia sensoryczne. Osoby cierpiące na depresję prawie zawsze wykazują funkcjonalne zaburzenia układu serotoninowego. Serotonina jest jednym z najważniejszych neuroprzekaźników/substancji przekaźnikowych w ludzkim organizmie i jest często określana jako hormon szczęścia, ponieważ poziom serotoniny ma ogromny wpływ na nasze samopoczucie emocjonalne. Brak serotoniny, zwłaszcza w mózgu, pozwala na pogorszenie naszego nastroju i zapewnia zły stan umysłu. Fakt, że serotonina jest wykorzystywana wieczorem do produkcji nocnego hormonu melatoniny wyjaśnia, dlaczego brak serotoniny może również prowadzić do złego snu.

Istnieją badania, które pokazują, że melatonina może przynajmniej poprawić kilka objawów depresji, szczególnie tych związanych z zaburzeniami snu. W rezultacie pacjenci z ciężką depresją byli leczeni melatoniną. Melatonina była skuteczna w poprawie jakości snu osób dotkniętych chorobą. Ponadto pozytywne wyniki można zaobserwować u pacjentów cierpiących na depresję sezonową. Inne badanie donosi o niższym poziomie depresji u pacjentów z depresją zimową, którzy byli leczeni niską dawką melatoniny w godzinach popołudniowych. Nawet niewielkie dawki melatoniny mogą poprawić synchronizację wewnętrznego zegara i biologicznego rytmu dobowego ze zmienionymi proporcjami światła w okresie zimowym, umożliwiając wyraźną poprawę nastroju.

Chociaż melatonina jest stosowana od dziesięcioleci w leczeniu bezsenności i innych zaburzeń snu, może być również cenna w leczeniu raka. Pod wieloma względami rak zajmuje się prawidłowym wyczuciem czasu. Normalne komórki rosną i umierają w wyniku niezwykle regulowanych procesów, które są z góry określone przez nasze geny zegarowe. Jeśli geny te wykazują jakiekolwiek mutacje lub w inny sposób nie działają prawidłowo, komórki mogą zacząć rosnąć w niekontrolowany sposób i zabijać inne zdrowe komórki w pobliżu.

Nowe badania sugerują, że melatonina hamuje wzrost guzów, a jednocześnie zmniejsza skutki uboczne innych terapii przeciwnowotworowych. Mówiąc dokładniej, osoby, które nie są w stanie spać w nocy, wykazują wyższe ryzyko zachorowania na raka, dlatego Światowa Organizacja Zdrowia sklasyfikowała pracę zmianową jako rakotwórczą (sprzyjającą nowotworom).

Chociaż związek między zaburzonym rytmem dobowym a rakiem jest jasny, mechanizm zwiększonego ryzyka zachorowania na raka nie był do tej pory zrozumiały. Nowa metaanaliza badań chronobiologicznych sugeruje, że melatonina atakuje raka u jego podstaw, przerywając procesy biochemiczne wykorzystywane przez guzy do wzrostu. Melatonina może powstrzymywać proliferację komórek nowotworowych, powodując apoptozę (zaprogramowaną śmierć komórki) i odcinając dopływ krwi do guzów. Wiadomo również, że hormon ten działa jako substancja przeciwutleniająca, która poprawia układ odpornościowy, co również hamuje rozwój raka. Wreszcie, zbyt mała ilość melatoniny może prowadzić do wysokiego poziomu cytokin (naturalnej cząsteczki związanej z rakiem).

Podawanie melatoniny zwierzętom laboratoryjnym, które cierpiały na nowotwory, znacznie spowolniło wzrost guza. Badania pokazują również, że pacjenci cierpiący na raka mogą łatwiej tolerować inne metody leczenia, gdy przyjmują suplement melatoniny. W niedalekiej przyszłości ten cudowny hormon może stać się częścią standardowego leczenia raka.

Melatonina może być również pomocna w zwalczaniu różnych rodzajów bólów głowy i migreny. Właściwości melatoniny, które pomagają w walce z bólami głowy, obejmują: działanie przeciwzapalne, hamowanie nadmiernego uwalniania dopaminy, stabilizację błon i zwiększanie GABA (najważniejszego hamującego neuroprzekaźnika mózgu). Dodatkowo działa jako ochrona przed wolnymi rodnikami.

Według badań hormon ten może nawet zapobiegać migrenom. Dokładny mechanizm nie jest obecnie znany, ale istnieje wiele powiązań między rytmem okołodobowym a tym rodzajem bólu głowy. Większość osób cierpiących na migreny ma je prawie o tej samej porze każdego dnia, co prowadzi do wniosku, że elementy okołodobowe odgrywają pewną rolę. Dodatkowo, gen związany z zaburzeniami rytmu okołodobowego może być również jedną z głównych przyczyn tego typu bólu głowy. Możliwe jest, że przyjmowanie melatoniny może upiec dwie pieczenie na jednym ogniu, hamując migreny, a jednocześnie zachęcając do zdrowego cyklu snu i czuwania. Melatonina może również przynieść poprawę w leczeniu klasterowych bólów głowy i idiopatycznych kłujących bólów głowy. Klasterowe bóle głowy charakteryzują się silnymi jednostronnymi bólami głowy. Objawami towarzyszącymi są łzawiące oczy lub cieknący nos. Brak wydzielania melatoniny może prowadzić do występowania ataków bólu w nocy lub nawet w ciągu dnia. U niektórych pacjentów częstotliwość bólów głowy można znacznie zmniejszyć za pomocą melatoniny. Melatonina okazała się bardziej skuteczna niż inne leki przeciwbólowe w przypadku idiopatycznych kłujących bólów głowy (spontanicznie pojawiający się kłujący ból, który trwa kilka sekund), a także wykazała mniej skutków ubocznych.

Melatonina jest produkowana nie tylko w szyszynce, ale także w siatkówce. Hormon ten, którego poziom spada u osób starszych, bierze udział w kontroli pigmentacji oczu. Pomaga między innymi regulować ilość światła docierającego do fotoreceptorów oka. Nabłonek barwnikowy siatkówki (zewnętrzna warstwa siatkówki) jest również niezależnie chroniony przed uszkodzeniami oksydacyjnymi.

Zwyrodnienie plamki żółtej

Ta choroba oczu, która niszczy najważniejszą, centralną część siatkówki, jest jedną z najczęstszych przyczyn ślepoty u dorosłych. Według badań, stosowanie melatoniny może opóźnić postęp choroby i chronić siatkówkę. Obecnie trwają badania nad tym, czy melatonina działa jedynie jako środek wychwytujący rodniki, czy też ma również wpływ na receptory.

Jaskra

Jaskra oka jest rozumiana jako szereg różnych chorób oczu, które mogą prowadzić do utraty włókien nerwu wzrokowego. Główną przyczyną tej choroby jest podwyższone ciśnienie w komorze oka, które często wiąże się z niskim ciśnieniem w naczyniach krwionośnych zaopatrujących siatkówkę. Jeśli choroba jest zaawansowana, może prowadzić do erozji źrenicy, w której najpierw uszkadzane są zewnętrzne nerwy siatkówki, a następnie stopniowo nerwy wewnętrzne. Rezultatem tego są deficyty pola widzenia – od krawędzi do wewnątrz – które ostatecznie mogą spowodować całkowitą ślepotę. Badania wykazały, że stres oksydacyjny w jaskrze może również powodować utratę fotoreceptorów. W tym przypadku melatonina może być skuteczna, zmniejszając ciśnienie w oku i chroniąc fotoreceptory przed wolnymi rodnikami.

Niedawno opublikowane badanie z University of Texas sugeruje, że zdrowy poziom melatoniny jest niezbędny dla optymalnej płodności. Podobnie jak inne komórki w organizmie, jajniki są podatne na wolne rodniki, które mogą powodować uszkodzenia DNA. W tym przypadku melatonina działa jako przeciwutleniacz w jajnikach, usuwając wolne rodniki i zapobiegając uszkodzeniom komórek. Dodatkowe badanie chronobiologiczne opublikowane w Journal of Medicine and Life wykazało, że melatonina ma istotne znaczenie dla rozwoju zarodka i płodu. Poziom melatoniny rośnie przez cały okres ciąży w stałym tempie. Ponieważ hormon ten jest transportowany przez łożysko w niezmienionej postaci, można go wykryć zarówno w płynie owodniowym, jak i u rozwijającego się płodu. Płód ma już receptory melatoniny w mózgu na długo przed jego pełnym uformowaniem.

Melatonina pochodząca od matki pełni różne funkcje dla płodu. Z jednej strony przekazuje informacje o cyklach światła i ciemności do mózgu płodu, co pomaga dziecku zbudować własny rytm dobowy. Z drugiej strony zakłada się, że melatonina odgrywa również ważną rolę w aktywacji niektórych genów, które mają znaczenie dla prawidłowego rozwoju od poczęcia do narodzin. Z tego powodu wielu różnych naukowców zaleca podawanie melatoniny kobietom w ciąży, szczególnie w przypadku zaburzeń snu, ponieważ udowodniono jedynie pozytywne skutki dla dziecka.

Najdokładniej zbadanym i udokumentowanym działaniem melatoniny jest jej wpływ na rytm snu i czuwania. Melatonina jest odpowiednia zarówno do zasypiania, jak i utrzymywania snu. Hormon ten sprawdził się w przypadku wielu zaburzeń snu, takich jak jetlag, praca zmianowa, zespół opóźnionego zasypiania lub u osób starszych z problemami ze snem. Dzięki niemu można znacznie poprawić wydajność snu i całkowity czas snu.

Zaburzenia snu i ich konsekwencje

Przewlekłe zaburzenia snu, które występują średnio w trzech na siedem nocy, zwiększają prawdopodobieństwo zawału serca, udaru mózgu, cukrzycy, chorób naczyń krwionośnych i problematycznej otyłości.

Zespół z University of Pennsylvania po raz pierwszy przeanalizował zebrane dane od ponad 130 000 osób (średnia wieku 46 lat) i był w stanie wyciągnąć następujące wnioski: Minimalne zakłócenia podczas zasypiania lub w trakcie snu, ale także w przypadku zbyt długiego snu, mogą mieć ogromne znaczenie. Ryzyko otyłości wzrasta o 35%, cukrzycy o 54%, a chorób sercowo-naczyniowych o 98%. Podwaja się również ryzyko udaru mózgu.

Naukowcy z Harvard Medical School koncentrują się na 90-120 minutach każdej nocy, które zapewniają zdrowym ludziom głęboki sen. Skonsultowano się z 784 osobami z prawidłowym ciśnieniem krwi, które wyraziły zgodę na monitorowanie swoich faz snu w domu za pomocą małej maszyny. Eksperyment trwał 42 miesiące.

Głęboki sen stanowi zazwyczaj około 25 procent nocnego snu. Aktywność mózgu w tej fazie jest osłabiona, a tętno i uwalnianie hormonów stresu są zmniejszone. Z reguły wartości ciśnienia krwi w tym czasie są o 10 punktów niższe niż normalnie. Nocna redukcja ciśnienia jest postrzegana jako niezwykle pozytywna. Jednak stan, w którym ciśnienie pozostaje podwyższone, jest postrzegany jako czynnik ryzyka chorób serca.

W rezultacie mężczyźni, którzy wykazali krótszą fazę regeneracji, zareagowali podwyższonym ciśnieniem krwi o niebezpiecznych proporcjach (kilku z obserwowanych osiągnęło tylko cztery procent lub 15 minut potrzebnego głębokiego snu). Z reguły większość z nich wykazywała przerwany i skrócony sen. Ta grupa powinna skorzystać z suplementacji melatoniną.

Suplementy melatoniny

Najwcześniejsze badania w dziedzinie chronobiologii wykazały, że suplementy melatoniny mogą pomóc w leczeniu okołodobowych zaburzeń snu, a także rozwiązać szereg problemów związanych ze snem. Jednak nie wszystkie suplementy melatoniny są sobie równe. Sposób, w jaki melatonina jest uwalniana w tych suplementach może mieć niesamowity wpływ na wartości fizjologiczne i efekty działania tego hormonu.

Niektórzy ludzie są zdania, że melatonina nie działa tak dramatycznie, jak tego oczekiwali. Wtedy często fałszywie zakładają, że melatonina nie jest przydatna w leczeniu problemów ze snem, ale w rzeczywistości być może po prostu wybrali niewłaściwy rodzaj suplementu melatoniny. Co więcej, można stwierdzić, że melatonina nie działa jak klasyczny środek nasenny, ale raczej jako regulator rytmu snu i czuwania. Z tego powodu efekt można ocenić najwcześniej rano, kiedy można zadać sobie pytanie, jak dobrze się czujesz i czy sen był spokojny, jak długo trwało zasypianie i jak często się budziłeś.

Powolne lub szybkie uwalnianie

Najpopularniejsze rodzaje suplementów melatoniny charakteryzują się szybkim lub powolnym uwalnianiem hormonu. Szybkie uwalnianie melatoniny prowadzi do szybkiego wzrostu poziomu melatoniny, który zaczyna ponownie spadać po jednej do dwóch godzin. Osoby zażywające tego typu suplementy zauważą, że szybko stają się senne, ale mają trudności z przespaniem całej nocy lub po prostu nie śpią dobrze. Z drugiej strony, wolno uwalniana melatonina potrzebuje wielu godzin, aby wywołać sen i nie odpuszcza aż do wczesnych godzin porannych. Osoby, które wybrały preparaty umożliwiające powolne uwalnianie melatoniny, mogą doświadczać problemów z zasypianiem z powodu początkowego niskiego poziomu melatoniny, a następnie trudności z przebudzeniem, ponieważ rano poziom melatoniny jest nadal nienaturalnie wysoki.

Uwalnianie melatoniny w odpowiednim czasie (chronobiologicznie prawidłowo połączona melatonina lub pulsująca melatonina) oferuje lepszą możliwość utrzymania naturalnego rytmu dobowego.

Uwalnianie melatoniny w odpowiednim czasie (chronobiologicznie prawidłowo połączona melatonina lub melatonina pulsująca):

Melatonina o kontrolowanym czasie uwalniania to suplement, który jest sformułowany tak, aby hormon był uwalniany w dokładnie takiej ilości, która imituje zdrowy, naturalny poziom melatoniny. Jest on uwalniany stopniowo, dzięki czemu poziom melatoniny szybko wzrasta po zażyciu suplementu, a następnie utrzymuje się na wysokim poziomie przez kilka godzin. Następnie poziom ten szybko spada w godzinach porannych, aby umożliwić przebudzenie. Naśladuje to zdrowe, normalne cykle rytmu dobowego, które są związane ze spokojnym snem.

Badania w dziedzinie chronobiologii wykazały, że utrzymanie cyklu melatoniny jest ważne nie tylko dla spokojnego snu, ale także dla ogólnego samopoczucia. Z tego powodu coraz większa liczba ekspertów w dziedzinie zdrowia zaleca odpowiednio dobrane uwalnianie melatoniny jako idealnego suplementu. Ten rodzaj suplementu jest znacznie bliższy naturalnej melatoninie obecnej w zdrowym mózgu. Zapewnienie zdrowego rytmu dobowego jest ważne dla zdrowia, dlatego też dobrze dobrany suplement melatoniny jest z reguły najlepszą opcją. W przypadku zaburzeń rytmu dobowego, takich jak jetlag, praca zmianowa lub zespół opóźnionego początku snu, wytwarzana jest wystarczająca ilość melatoniny, ale w niewłaściwym czasie. W takim przypadku można zastosować zarówno preparat melatoniny w odpowiednim czasie, jak i preparat melatoniny o szybkim uwalnianiu, aby przeprogramować naturalny rytm dobowy do pożądanego rytmu nocnego. Ten rodzaj terapii nazywany jest chronoterapią, ponieważ nie zastępuje melatoniny, ale raczej reguluje jej endogenne uwalnianie.

Jeśli przyczyną zaburzeń snu jest mniej lub bardziej wyraźny niedobór melatoniny, należy ją uzupełnić, na przykład za pomocą hormonalnej terapii zastępczej. W tym celu należy zastosować chronobiologicznie zoptymalizowaną formułę farmaceutyczną, która uwalnia melatoninę przez sześć godzin. W tym przypadku należy zastosować formę pulsacyjną opisaną powyżej.